OCP (Over Current Protection, zabezpieczenie nadprądowe) to układ, który pilnuje natężenia prądu płynącego przez poszczególne linie zasilacza. Gdy prąd przekroczy ustalony próg, zasilacz odcina zasilanie, zanim kabel, wtyczka albo podzespół zdążą się przegrzać. To ochrona przed przeciążeniem — w odróżnieniu od SCP, które reaguje na zwarcie.
Najciekawiej robi się na linii +12V, bo to ona zasila procesor i kartę graficzną. Zasilacze dzielą ją na tak zwane wirtualne szyny (multi-rail) — każda z osobnym limitem prądu, np. 25 A na szynę. Alternatywa to konstrukcja single-rail, gdzie cała dwunastka to jedna linia z jednym, wysokim progiem OCP.
Multi-rail czy single-rail?
- Multi-rail — bezpieczniejsze przy uszkodzeniu pojedynczego kabla, bo limit zadziała szybciej. Wymaga jednak rozsądnego rozłożenia obciążenia między wtyczki.
- Single-rail — wygodniejsze przy mocnych kartach graficznych, nie ma ryzyka, że przeciążysz jedną szynę mimo zapasu mocy w zasilaczu.
Dla typowego składaka różnica jest niewielka — ważniejsze, żeby OCP w ogóle było i miało sensownie dobrane progi. Zbyt ciasny próg powoduje wyłączenia przy chwilowych skokach poboru karty graficznej (transient spikes), a zbyt luźny sprawia, że zabezpieczenie jest tylko ozdobą w specyfikacji.
Jak to się objawia
Typowy scenariusz: komputer nagle gaśnie w środku gry, bez niebieskiego ekranu, i po chwili normalnie się włącza. Jeśli zasilacz jest mocno obciążony, a karta ma agresywne skoki poboru, to bardzo prawdopodobnie właśnie zadziałało OCP. Lekarstwem jest zasilacz z większym zapasem mocy albo rozdzielenie karty na dwa osobne kable PCIe zamiast jednego z rozgałęzieniem.
Praktyczna wskazówka: mocnej karcie graficznej zawsze dawaj oddzielne kable do każdego złącza. Podpinanie dwóch wtyczek z jednej wiązki (daisy chain) to najczęstsza przyczyna niepotrzebnych zadziałań OCP.
Zobacz też: zabezpieczenie OVP, zabezpieczenie SCP, moc szczytowa.