Pojęcie ze słownika

Formatowanie dysku

Formatowanie dysku to przygotowanie partycji do zapisu przez utworzenie na niej nowego systemu plików. Po formatowaniu partycja jest pusta i gotowa na dane. Szybkie formatowanie tylko czyści indeks plików, a pełne dodatkowo sprawdza całą powierzchnię nośnika.

Przy szybkim formatowaniu system zakłada świeżą „mapę” dysku, ale same dane fizycznie nadal leżą na nośniku, dopóki czegoś na nich nie zapiszesz. Dlatego programy do odzyskiwania danych często potrafią je wyciągnąć. Pełne formatowanie w nowszych Windowsach dodatkowo nadpisuje sektory zerami i szuka uszkodzonych miejsc, więc na dużym HDD potrafi trwać godzinami.

Które wybrać

  • Nowy dysk lub pendrive – szybkie formatowanie w zupełności wystarczy.
  • Stary HDD, co do którego masz wątpliwości – pełne, bo przy okazji wyłapie uszkodzone sektory.
  • SSD – szybkie. Po nim system wysyła do dysku polecenie TRIM i kontroler sam porządkuje komórki, a pełne formatowanie tylko niepotrzebnie zużywa zapisy.
  • Sprzedajesz dysk – samo formatowanie to za mało. Na SSD użyj Secure Erase z narzędzia producenta, na HDD nadpisania danych.

Na co uważać

Formatowanie kasuje całą partycję, nie wybrane pliki. Zanim klikniesz, sprawdź literę dysku dwa razy, bo pomyłka między D: a E: to klasyk. Formatowanie nie zmienia też układu partycji, do tego służy partycjonowanie.

W Windowsie zrobisz to z menu kontekstowego dysku w Eksploratorze albo w Zarządzaniu dyskami, gdzie wybierasz system plików (NTFS, exFAT) i rozmiar jednostki alokacji. Ten ostatni zostaw domyślny.

Zobacz też hasła System plików i Secure Erase.