M.2 to standard opisujący fizyczny kształt płytki i rodzaj złącza, w które wpinasz dysk bezpośrednio na płycie głównej. Nie jest to nazwa technologii ani gwarancja prędkości — to po prostu format modułu, wielkości mniej więcej gumy do żucia, montowanego jedną śrubką i bez żadnych kabli.
Rozmiary, czyli te dziwne liczby
W specyfikacji znajdziesz oznaczenia w rodzaju 2280. Pierwsze dwie cyfry to szerokość w milimetrach, kolejne — długość. Najpopularniejsze warianty:
2280— 22 x 80 mm, standard w komputerach stacjonarnych i większości laptopów2242i2260— krótsze, spotykane w cienkich laptopach2230— malutkie, używane w handheldach jak Steam Deck i w kartach Wi-Fi
M.2 nie zawsze znaczy szybko
To najczęstsza pułapka w sklepie. Slot M.2 może obsługiwać dwa różne interfejsy. Dysk M.2 NVMe korzysta z linii PCI Express i osiąga od 3500 MB/s (PCIe 3.0) przez 7000 MB/s (PCIe 4.0) aż po ponad 12000 MB/s (PCIe 5.0). Dysk M.2 SATA wygląda niemal identycznie, a wyciąga marne 550 MB/s — dokładnie tyle, co zwykły SSD 2,5 cala.
Dlatego zanim klikniesz kup, sprawdź w opisie interfejs, a nie tylko format. Sprawdź też, co obsługuje Twoja płyta główna: część starszych slotów przyjmuje wyłącznie dyski SATA, inne wyłącznie NVMe. Pomaga w tym tak zwany klucz, czyli wycięcie w złączu — M key to zwykle NVMe, B+M key najczęściej SATA.
Praktyczna rada: do systemu i gier bierz M.2 NVMe co najmniej PCIe 3.0 o pojemności 1 TB. Zwróć uwagę, czy pod dyskiem jest miejsce na radiator — szybkie modele PCIe 4.0 i 5.0 potrafią się mocno grzać i wtedy zwalniają, żeby się nie przegrzać.