Pojęcie ze słownika

exFAT

Extended File Allocation Table

exFAT (Extended File Allocation Table) to system plików stworzony przez Microsoft z myślą o pendrive’ach, kartach pamięci i dyskach zewnętrznych. Jego największa zaleta: Windows i macOS potrafią go natywnie odczytywać i zapisywać, a w przeciwieństwie do starego FAT32 zapiszesz na nim plik większy niż 4 GB.

FAT32 ma twardy limit wielkości pojedynczego pliku, przez który nie wrzucisz na pendrive’a obrazu ISO czy dłuższego filmu 4K. exFAT ten problem praktycznie usuwa, zachowując przy tym prostą budowę, która dobrze sprawdza się na nośnikach flash. Karty SDXC są fabrycznie formatowane właśnie w exFAT.

exFAT, NTFS czy FAT32?

  • exFAT – dysk zewnętrzny lub pendrive, który podłączasz raz do Windowsa, raz do Maca. Także karty do aparatów i kamer.
  • NTFS – dysk używany tylko z Windowsem. Ma uprawnienia, kompresję i dziennik, a macOS bez dodatkowych narzędzi tylko go czyta.
  • FAT32 – gdy sprzęt nie obsługuje niczego nowszego, np. starsze odtwarzacze, telewizory czy konsole.

Na co uważać

exFAT nie ma dziennika (journalingu). Jeśli wyrwiesz dysk w trakcie zapisu albo zabraknie prądu, łatwiej o uszkodzenie systemu plików niż w NTFS. Dlatego przy exFAT bezpieczne odłączanie to nie fanaberia.

Starsze telewizory, dekodery i konsole mogą exFAT w ogóle nie widzieć. Jeśli formatujesz nośnik pod konkretne urządzenie, najpierw sprawdź w jego instrukcji, jakie systemy plików obsługuje.

Zobacz też hasła Dysk zewnętrzny i Odzyskiwanie danych.