UVP (Under Voltage Protection, zabezpieczenie podnapięciowe) to lustrzane odbicie OVP — zamiast pilnować górnej granicy, obserwuje dolną. Gdy napięcie na wyjściu spadnie poniżej bezpiecznego poziomu, zasilacz wyłącza się zamiast dalej karmić komputer zbyt niskim napięciem.
Za niskie napięcie brzmi mniej groźnie niż za wysokie, ale w praktyce potrafi narobić bałaganu. Podzespoły zaczynają pracować niestabilnie: pojawiają się losowe restarty, niebieskie ekrany, błędy odczytu dysku i przekłamania w pamięci RAM. Najgorsze jest to, że objawy wyglądają jak wada RAM-u albo płyty — ludzie potrafią tygodniami szukać usterki nie tam, gdzie trzeba.
Typowe progi
Przy tolerancji ATX ±5% minimum dla linii +12V wynosi około 11,4 V. UVP zwykle zadziała trochę niżej, w okolicach 10–11 V, dając zasilaczowi margines na chwilowe zapady napięcia przy nagłym wzroście obciążenia.
Najczęstsze przyczyny podnapięcia:
- Zasilacz obciążony ponad realne możliwości — klasyka przy zbyt słabej jednostce i mocnej karcie graficznej.
- Zestarzałe kondensatory — po kilku latach pracy w gorącej obudowie zasilacz nie trzyma już napięć pod obciążeniem.
- Cienkie lub przedłużane kable — spadek napięcia na przewodzie, szczególnie przy przejściówkach i rozgałęźnikach.
Jak to zdiagnozować
Jeśli podejrzewasz problem z napięciami, sprawdź odczyty w BIOS-ie albo programie monitorującym płytę główną (HWiNFO i podobne). Traktuj je orientacyjnie — czujniki płyty potrafią mijać się z prawdą o kilka procent — ale wyraźny spadek +12V pod obciążeniem, np. z 12,1 V na jałowym biegu do 11,3 V w grze, to mocna przesłanka, że zasilacz jest za słaby albo się zestarzał.
Zobacz też: zabezpieczenie OVP, moc ciągła, linia +12V.