Load regulation (regulacja obciążeniowa) to parametr mówiący, jak bardzo napięcia wyjściowe zasilacza odjeżdżają od wartości nominalnych, gdy zmienia się obciążenie. Podaje się go w procentach odchylenia dla każdej linii: +12V, +5V i +3.3V.
Przykład: przy lekkim obciążeniu linia 12 V daje 12,15 V, a pod pełnym obciążeniem spada do 11,95 V. Im mniejszy ten rozrzut, tym stabilniejsze warunki pracy mają procesor, karta graficzna i dyski. Napięcie i tak jest dalej obrabiane przez sekcję zasilania na płycie i w karcie, ale stabilne wejście ułatwia im życie, zwłaszcza przy podkręcaniu.
Jakie wartości są dobre
- Norma ATX: linie
+12V,+5Vi+3.3Vmogą odbiegać o±5%, linia-12Vo±10%. W ATX 3.x dopuszczalny spadek na 12 V poszerzono (do-7%, a na złączu 12VHPWR do-8%). - Przyzwoity zasilacz: mieści się w okolicach 2–3% na każdej linii.
- Bardzo dobry: na 12 V trzyma się w granicach około 1% lub mniej.
Do biura wystarczy wszystko, co mieści się w normie. Do mocnego PC do gier i pracy celuj w jednostki, które w testach trzymają 12 V w wąskim zakresie, bo to ta linia zasila CPU i GPU.
Na co uważać
Producenci rzadko podają load regulation na pudełku. Wiarygodne liczby znajdziesz w niezależnych testach, gdzie zasilacz obciąża się elektronicznym obciążeniem w wielu krokach. Sam certyfikat sprawności nic o stabilności napięć nie mówi. Zasilacz może mieć świetną sprawność i przeciętną regulację, i odwrotnie.
Load regulation to nie to samo co tętnienia, czyli szybkie wahania napięcia mierzone w miliwoltach. Zobacz też hasła ripple i tier lista zasilaczy.