Dysk helowy to dysk twardy (HDD), którego hermetycznie zamknięte wnętrze wypełniono helem zamiast powietrza. Hel ma dużo mniejszą gęstość, więc wirujące talerze i głowice napotykają mniejszy opór. To pozwala upchnąć w tej samej obudowie 3,5 cala więcej talerzy i uzyskać pojemności, których dyski z powietrzem nie osiągają.
Mniejsze opory oznaczają mniej turbulencji wokół talerzy. Silnik zużywa mniej energii, dysk mniej się grzeje, a talerze można ułożyć ciaśniej, bo cieńsze krążki mniej drgają. W największych współczesnych modelach jest 10 talerzy, a nawet więcej, w jednej obudowie.
Gdzie spotkasz dyski helowe
- Dyski do NAS i serwerów o dużych pojemnościach – tam hel jest dziś standardem.
- Duże dyski do kamer i macierzy pracujących 24/7.
- Niektóre dyski desktopowe i zewnętrzne o największych pojemnościach, choć producent rzadko chwali się tym na pudełku.
Przy mniejszych pojemnościach dalej dominują dyski z powietrzem, bo hermetyczna obudowa podnosi koszt produkcji i przy kilku talerzach po prostu się nie opłaca.
Mity i fakty
Częsta obawa brzmi: hel ucieknie i dysk umrze. Obudowa jest spawana laserowo, a dyski mają czujnik poziomu helu raportowany w S.M.A.R.T., więc spadek da się monitorować. W praktyce dyski helowe nie są bardziej awaryjne od zwykłych, a w zastosowaniach serwerowych mają dobrą opinię.
Nie licz też na to, że hel zrobi z HDD demona szybkości. Prędkość obrotowa i czas dostępu są w tej samej lidze co w zwykłych dyskach, a zysk dotyczy głównie pojemności, temperatury i poboru prądu. Jeśli zależy Ci na responsywności systemu, i tak potrzebujesz SSD.
Zobacz też hasła Dysk 3,5 cala i Czas dostępu.