Zapora sieciowa (firewall) to mechanizm, który przepuszcza albo blokuje ruch sieciowy według ustalonych reguł. Może być programem w systemie, funkcją routera albo osobnym urządzeniem. W domu masz zwykle dwie warstwy naraz: zaporę w routerze i tę wbudowaną w Windows lub macOS.
Zapora patrzy na każde połączenie: skąd przychodzi, dokąd idzie, na jaki port i czy jest odpowiedzią na coś, o co sam prosiłeś. Typowa domowa reguła brzmi: ruch wychodzący puszczaj, przychodzący blokuj, chyba że to odpowiedź na Twoje zapytanie. Dlatego przeglądanie stron działa, a obcy komputer z internetu nie dobije się do Twojego dysku sieciowego.
Zapora w routerze a w systemie
- Zapora w routerze – chroni całą sieć domową naraz, także telewizor, konsolę i drukarkę, które własnej zapory nie mają.
- Zapora systemowa – działa na konkretnym komputerze i potrafi decydować per program. Przydaje się w sieciach publicznych, gdzie zagrożenie siedzi obok Ciebie, a nie w internecie.
- Przekierowanie portów i UPnP – to celowe dziury w zaporze routera, np. dla gier czy serwera. Otwieraj tylko to, czego naprawdę potrzebujesz.
Mity i pułapki
Zapora to nie antywirus. Nie zatrzyma złośliwego pliku, który sam pobierzesz i uruchomisz, bo to Ty zainicjowałeś połączenie. Nie wyłączaj też zapory systemowej „bo gra laguje” – lepiej dodać wyjątek dla konkretnej aplikacji.
Kolejny mit: NAT w routerze to to samo co firewall. NAT przy okazji ukrywa urządzenia za jednym adresem, ale nie jest mechanizmem bezpieczeństwa i nie zastępuje reguł filtrowania, zwłaszcza w sieciach z IPv6.
Zobacz też hasła NAT i Przekierowanie portów.