IPv6 (Internet Protocol version 6) to nowsza wersja protokołu IP, w której adres ma 128 bitów zamiast 32 bitów znanych z IPv4. Powód wprowadzenia jest prosty: klasyczna pula około 4,3 mld adresów IPv4 skończyła się, a urządzeń w sieci wciąż przybywa.
Adres IPv6 wygląda inaczej niż znajome cztery liczby z kropkami. To osiem grup cyfr szesnastkowych rozdzielonych dwukropkami, np. 2001:db8::1. Podwójny dwukropek skraca ciąg samych zer, żeby nikt nie musiał przepisywać kilometrowych ciągów. Adresów jest tak dużo, że każde urządzenie może dostać własny publiczny adres i NAT przestaje być potrzebny.
Co to zmienia w praktyce
- Dual stack – większość routerów i operatorów obsługuje IPv4 i IPv6 równolegle. System sam wybiera wersję, Ty nic nie musisz robić.
- Gry i P2P – brak NAT ułatwia bezpośrednie połączenia, co bywa pomocne przy „ścisłym NAT” w grach online.
- Router – przy zakupie sprawdź w specyfikacji obsługę IPv6. Obecne modele mają ją niemal zawsze, problem dotyczy raczej starych urządzeń.
Mity i pułapki
IPv6 nie jest „szybszym internetem”. Prędkość zależy od łącza i operatora, a nie od wersji protokołu. Druga sprawa to bezpieczeństwo: skoro urządzenia mają publiczne adresy, rolę ochrony przejmuje firewall w routerze. Domyślnie blokuje on połączenia przychodzące, więc nie wyłączaj go „bo coś nie działa”.
Jeśli jakaś usługa sprawia kłopoty, częściej winna jest konfiguracja operatora niż samo IPv6. Wyłączanie go w systemie na ślepo to raczej zamiatanie problemu pod dywan.