NAT (Network Address Translation) to mechanizm w routerze, który tłumaczy prywatne adresy IP urządzeń z Twojej sieci domowej na jeden publiczny adres od dostawcy internetu. Dzięki temu telefon, laptop, konsola i telewizor mogą korzystać z sieci jednocześnie, choć na zewnątrz widać tylko jeden adres.
W domu urządzenia dostają adresy z puli prywatnej, najczęściej 192.168.x.x, rzadziej 10.x.x.x lub 172.16–31.x.x. Takie adresy nie istnieją w publicznym internecie. Gdy laptop otwiera stronę, router podmienia adres nadawcy na swój publiczny i zapamiętuje w tabeli, komu przekazać odpowiedź. Ruch wychodzący działa więc bez problemu.
Kłopot pojawia się przy ruchu przychodzącym. Router nie wie, do kogo skierować połączenie, którego nikt z sieci nie zainicjował, więc je odrzuca. Przy okazji działa to jak prosta zapora.
Typ NAT w grach
Konsole i gry pokazują typ NAT: otwarty, umiarkowany albo ścisły (na PlayStation jako typ 1, 2 lub 3). Ścisły NAT oznacza problemy z czatem głosowym, dołączaniem do lobby i hostowaniem gier. Poprawisz go przez:
- włączenie UPnP w routerze, które pozwala grze samodzielnie otworzyć porty,
- ręczne przekierowanie portów na konsolę,
- wyłączenie podwójnego NAT, gdy masz router za modemem operatora, który też routuje.
Na co uważać: CGNAT
Wielu operatorów, zwłaszcza mobilnych, nie daje klientom publicznego adresu, tylko stosuje własny NAT na swojej sieci (Carrier-Grade NAT). Rozpoznasz to po adresie WAN routera z puli 100.64.0.0/10. Wtedy żadne ustawienia w Twoim routerze nie otworzą portów. Pomaga prośba do operatora o publiczny adres IP albo IPv6.
Zobacz też hasła Przekierowanie portów i Adres IP.