NTFS (New Technology File System) to domyślny system plików Windows. Obsługuje bardzo duże pliki i partycje, uprawnienia do plików, kompresję, szyfrowanie oraz dziennikowanie, które chroni strukturę dysku przed uszkodzeniem przy nagłym wyłączeniu prądu.
Dziennikowanie działa tak, że system najpierw zapisuje informację o planowanej zmianie, a dopiero potem ją wykonuje. Jeśli komputer padnie w połowie operacji, przy kolejnym starcie Windows może dokończyć albo wycofać zmianę. Uprawnienia pozwalają z kolei ustalić, który użytkownik ma dostęp do których plików, co ma znaczenie na komputerze współdzielonym.
Kiedy wybrać NTFS
- Dysk systemowy Windows: tu nie ma wyboru, Windows instaluje się na NTFS.
- Dodatkowe dyski w PC z Windows: najlepszy wybór, bez limitu wielkości pliku znanego z FAT32.
- Dysk zewnętrzny tylko pod Windows: dobrze się sprawdzi.
- Dysk przenoszony między Windows i macOS: lepszy będzie exFAT.
NTFS na Macu i innych urządzeniach
macOS domyślnie potrafi odczytać dysk NTFS, ale nie zapisze na nim plików. Do zapisu potrzebne jest dodatkowe oprogramowanie. Linux obsługuje NTFS w odczycie i zapisie. Telewizory, konsole i odtwarzacze bywają kapryśne: część radzi sobie z NTFS, część nie, więc sprawdź instrukcję urządzenia.
Częsty mit: „NTFS spowalnia pendrive’a”. Różnice w szybkości są zwykle niewielkie, a o praktycznym wyborze decyduje to, gdzie dysk będzie podłączany.
Zobacz też hasła exFAT i FAT32.