Bifurkacja PCIe (PCIe bifurcation) to podział jednego slotu PCI Express na kilka węższych, niezależnych połączeń, np. slotu x16 na x8/x8 albo x4/x4/x4/x4. Najczęściej używa się jej, żeby podpiąć kilka dysków NVMe przez jedną prostą kartę-adapter.
Normalnie jeden slot obsługuje jedno urządzenie. Gdy włączysz bifurkację w BIOS-ie, płyta traktuje slot jak kilka mniejszych. Pasywna karta z czterema gniazdami M.2 może wtedy przekazać każdemu dyskowi jego własne 4 linie. Bez bifurkacji taka karta pokaże tylko pierwszy dysk.
Co musi się zgadzać
- Obsługa w BIOS-ie – opcja zwykle siedzi w ustawieniach PCIe jako wybór trybu slotu (np.
x4x4x4x4) - Linie z procesora – bifurkacja dotyczy zazwyczaj slotów podpiętych do CPU, a płyty konsumenckie często pozwalają tylko na
x8/x8 - Szerokość slotu – slot pracujący jako
x8da Ci najwyżej dwa dyski pox4 - Karta graficzna – jeśli rozdzielisz główny slot, GPU musi przenieść się gdzie indziej albo pracować na mniejszej liczbie linii
Bifurkacja a przełącznik PCIe
Droższe karty mają własny układ przełączający (PCIe switch, np. PLX). Dzielą linie same, więc działają nawet na płytach bez bifurkacji, ale kosztują więcej i dzielą przepustowość między dyski. Karty pasywne są tanie, ale w pełni zależą od płyty.
Na co uważać
Zanim kupisz adapter na cztery dyski, sprawdź w manualu płyty, jakie tryby bifurkacji wspiera dany slot. Opisy w sklepach typu „obsługuje 4 × NVMe” dotyczą karty, nie Twojej płyty – to najczęstsze źródło rozczarowań.
Zobacz też hasła Linie PCIe i M.2.