MLC (Multi-Level Cell) to typ pamięci flash NAND, w którym każda komórka przechowuje 2 bity danych. To kompromis między bardzo trwałą i drogą pamięcią SLC (1 bit) a tańszymi i pojemniejszymi TLC (3 bity) oraz QLC (4 bity).
Komórka NAND zapisuje dane jako poziom ładunku elektrycznego. Dla 2 bitów kontroler musi rozróżnić 4 stany napięcia, dla TLC już 8, a dla QLC 16. Im mniej stanów, tym większe marginesy między nimi. Dlatego MLC jest szybsze przy zapisie, mniej wrażliwe na zużycie i znosi więcej cykli kasowania niż TLC czy QLC.
MLC vs TLC w praktyce
- Trwałość – MLC wytrzymuje więcej cykli zapisu na komórkę, co przekłada się na wyższe
TBWprzy tej samej pojemności. - Wydajność – stabilniejszy zapis, zwłaszcza po zapełnieniu bufora SLC cache.
- Cena i pojemność – drożej za gigabajt, dlatego MLC praktycznie zniknęło z popularnych SSD konsumenckich.
Na co uważać
Dziś niemal wszystkie domowe dyski SSD to TLC albo QLC i do grania, pracy biurowej czy montażu amatorskiego to w zupełności wystarczy. Nowoczesne TLC z dobrym kontrolerem ma trwałość, której przeciętny użytkownik nie wyczerpie przez lata.
Uważaj na określenia typu „3-bit MLC” w starszych opisach. Tak niektórzy producenci nazywali pamięć, która w rzeczywistości była TLC. Jeśli typ komórek ma dla Ciebie znaczenie, sprawdź recenzję lub kartę katalogową, a nie samą nazwę marketingową.
Zobacz też hasła TLC i TBW.