Radiator SSD (ang. heatsink) to metalowa nakładka, zwykle aluminiowa, montowana na dysku M.2 i dociśnięta do niego termopadem. Jej zadanie jest proste: zabrać ciepło z kontrolera i kości pamięci, żeby szybki nośnik NVMe nie musiał sam się hamować przy długich transferach.
Dyski NVMe mają wbudowane zabezpieczenie zwane thermal throttling. Gdy kontroler przekroczy temperaturę ustaloną przez producenta, firmware obniża prędkość, aż elementy ostygną. W praktyce widzisz to jako nagły spadek z kilku GB/s do ułamka tej wartości w połowie kopiowania dużego pliku. Radiator zwiększa powierzchnię oddawania ciepła i odsuwa ten moment w czasie albo całkowicie go eliminuje.
Czy Twój SSD potrzebuje radiatora?
- Biuro, przeglądarka, gry: dysk pracuje krótkimi zrywami, więc rzadko się przegrzewa. Radiator to miły dodatek, nie konieczność.
- Montaż wideo, kopiowanie setek GB, praca na dużych projektach: tu długie, ciągłe obciążenie realnie grzeje dysk i chłodzenie ma sens.
- Szybkie dyski PCIe 5.0: grzeją się wyraźnie mocniej od starszych generacji i często są sprzedawane od razu z dużym radiatorem, czasem nawet z wentylatorkiem.
- PlayStation 5: Sony zaleca radiator dla dysku w slocie rozszerzeń i podaje limity wymiarów, więc sprawdź wysokość zestawu przed zakupem.
Na co uważać
Większość płyt głównych ze średniej i wyższej półki ma własne osłony M.2 z termopadem. Zanim kupisz dysk z fabrycznym radiatorem, sprawdź, czy nie zdublujesz chłodzenia albo czy gruby radiator w ogóle zmieści się pod kartą graficzną. Zdejmij też folię ochronną z termopadu, bo bez tego radiator pracuje głównie jako ozdoba.
W laptopach na radiator zwykle brakuje miejsca. Tam liczy się raczej cienka miedziana nakładka albo po prostu przepływ powietrza w obudowie.
Zobacz też hasła Thermal throttling i NVMe.