Partycja odzyskiwania (recovery partition) to ukryta partycja z narzędziami do naprawy systemu albo przywrócenia komputera do stanu fabrycznego. Nie ma przypisanej litery, więc nie zobaczysz jej w Eksploratorze – pojawia się dopiero w Zarządzaniu dyskami.
W praktyce spotkasz dwa rodzaje takich partycji:
- Partycja Windows RE – zakłada ją sam Windows, zwykle ma kilkaset MB do około 1 GB. Zawiera środowisko odzyskiwania z naprawą uruchamiania, przywracaniem systemu i wierszem poleceń.
- Partycja producenta – w laptopach i gotowych PC, zwykle kilkanaście GB. Mieści obraz systemu ze sterownikami i fabrycznym oprogramowaniem.
Czy można ją usunąć?
Technicznie tak, ale zastanów się dwa razy. Kasując partycję Windows RE, tracisz dostęp do narzędzi naprawczych z menu zaawansowanego uruchamiania, a kasując partycję producenta – możliwość szybkiego powrotu do stanu fabrycznego. Odzyskane miejsce to zwykle niewiele w porównaniu z pojemnością współczesnych dysków.
Jeśli koniecznie chcesz ją usunąć, najpierw przygotuj nośnik odzyskiwania na pendrive’ie. Wtedy w razie problemów masz z czego uruchomić naprawę.
Częsta pułapka
Partycja odzyskiwania leżąca bezpośrednio za partycją systemową blokuje jej rozszerzenie w Zarządzaniu dyskami – opcja „Rozszerz wolumin” jest wtedy wyszarzona. To nie usterka, tylko kolejność partycji na dysku. Przy klonowaniu na większy dysk dobre programy pozwalają przesunąć ją na koniec.
Zobacz też hasła Partycja i Inicjalizacja dysku.