Pojęcie ze słownika

Power limit

Power limit to ograniczenie mocy, jaką procesor lub karta graficzna może pobierać, ustalone przez producenta lub zmienione w UEFI. To ono w dużej mierze decyduje, jak wysoko i jak długo układ utrzyma taktowanie boost pod obciążeniem.

Procesor przyspiesza, dopóki mieści się w limitach mocy, temperatury i prądu. Gdy dojdzie do ściany, zbija taktowanie. Dlatego ten sam model może dawać różne wyniki w zależności od płyty głównej, chłodzenia i ustawień BIOS-u.

Oznaczenia, które spotkasz

  • Intel — PL1 to limit długotrwały (odpowiada mocy bazowej, Processor Base Power), PL2 to limit krótkotrwały (Maximum Turbo Power), a Tau określa, jak długo procesor może korzystać z PL2.
  • AMD — główny limit to PPT (Package Power Tracking), uzupełniany przez limity prądowe TDC i EDC. W desktopowych Ryzenach PPT wynosi zwykle ok. 1,35 × TDP, np. 88 W dla modeli 65 W.
  • Karty graficzne — limit mocy ustawisz w narzędziach producenta lub programach do OC, w laptopach odpowiada mu parametr TGP.

Na co uważać

Płyty główne często domyślnie znoszą limity Intela (ustawiając je na bardzo wysokie wartości). Procesor jest wtedy szybszy w testach, ale grzeje się i pobiera znacznie więcej prądu, a słabsze chłodzenie nie nadąży. Jeśli Twój CPU dobija do maksymalnych temperatur, warto sprawdzić te ustawienia, zanim kupisz większy cooler.

Obniżenie limitu to też prosty sposób na cichszy i chłodniejszy komputer. Spadek wydajności w grach bywa niewielki, bo rzadko obciążają one procesor na 100%. W laptopach różnice w power limitach tłumaczą, czemu ten sam układ wypada w różnych modelach zupełnie inaczej.

Zobacz też hasła TDP i Mnożnik procesora.