E-ATX (Extended ATX) to rozszerzony format płyt głównych – tak samo wysoki jak ATX, ale szerszy. Najczęściej spotkasz go w płytach z najwyższej półki i w platformach HEDT, gdzie producent potrzebuje miejsca na dodatkowe sloty, sekcję zasilania i złącza M.2.
Haczyk polega na tym, że E-ATX nie jest ściśle zdefiniowanym standardem. Za wzorzec uchodzi wymiar 305 × 330 mm (12 × 13 cali), przejęty z serwerowego formatu SSI-EEB, ale w praktyce producenci nazywają E-ATX płyty o szerokości od ok. 264 do 330 mm. Dla porównania zwykłe ATX ma 305 × 244 mm.
Co daje i komu się przydaje
- Więcej slotów M.2 i PCIe, czasem z lepszym rozdziałem linii
- Rozbudowana sekcja zasilania pod procesory o dużym poborze mocy
- Więcej headerów, portów i dodatków (np. przełączniki, diagnostyka)
Do zwykłego komputera do gier E-ATX nie jest potrzebne – ATX z kompletem slotów spokojnie wystarczy. Sens pojawia się przy stacjach roboczych, wielu kartach rozszerzeń albo dużej liczbie dysków NVMe.
Na co uważać w sklepie
Sprawdź w specyfikacji obudowy nie tylko hasło „obsługa E-ATX”, ale też maksymalną szerokość płyty w milimetrach. Część obudów przyjmuje E-ATX do określonej szerokości, a szersza płyta zasłoni przepusty na kable. Pamiętaj, że dodatkowe otwory montażowe po prawej stronie płyty mogą nie mieć odpowiadających im dystansów – płyta wtedy trzyma się na standardowych punktach ATX. Do tego płyty E-ATX są zwykle droższe i cięższe.
Zobacz też hasła ATX i Mini-ITX.