Maksymalna długość karty graficznej to parametr obudowy mówiący, jak długą kartę (w mm) da się w niej zamontować. Mierzy się ją od tylnej ścianki ze śledziami PCI aż do przeszkody z przodu: frontowego panelu, wentylatorów, radiatora albo klatki na dyski.
Dzisiejsze mocne karty z trzema wentylatorami są długie i grube, więc ten parametr przestał być formalnością. Kupujesz kartę i obudowę? Sprawdź dwa wymiary: długość karty z jej specyfikacji i limit obudowy. Karta musi być krótsza, najlepiej z kilkumilimetrowym zapasem na kable i montaż.
Dlaczego realny limit bywa mniejszy
- Wentylatory na froncie zabierają ich grubość, typowo
25 mm. - Radiator AiO na froncie razem z wentylatorami zabiera jeszcze więcej.
- Klatka na dyski w niektórych obudowach stoi na drodze, o ile jej nie zdemontujesz.
Dobrzy producenci podają w specyfikacji kilka wartości, np. osobno „bez wentylatorów” i „z radiatorem na froncie”. Patrz na tę, która odpowiada Twojej konfiguracji, a nie na największą liczbę z tabelki.
Nie tylko długość
Karta ma też grubość (liczbę zajmowanych slotów) i wysokość. Wysoka karta z wtyczką zasilania na górze potrafi uderzyć w boczny panel, bo kabel potrzebuje miejsca na wygięcie. W małych obudowach SFF sprawdzaj wszystkie trzy wymiary. Przy pionowym montażu karty (riser) obowiązują zupełnie inne limity, podane osobno.
Jeśli karta jest ciężka i długa, przyda się podpórka, żeby nie wyginała slotu PCIe.
Zobacz też hasła Wysokość coolera i Sag karty graficznej.