Temperatura dysku SSD to odczyt z czujników kontrolera i pamięci flash, który dysk udostępnia przez S.M.A.R.T. Podgląda się ją w darmowych programach diagnostycznych albo w Menedżerze zadań Windows (zakładka Wydajność). Podczas zwykłej pracy typowy SSD mieści się w zakresie mniej więcej 30–70°C.
Ciepło generuje przede wszystkim kontroler, a najmocniej grzeją się szybkie dyski NVMe pod długim obciążeniem – kopiowanie dziesiątek gigabajtów, instalacja dużej gry, montaż wideo. Gdy temperatura zbliży się do progu ustalonego przez producenta, dysk włącza thermal throttling, czyli celowo zwalnia, żeby się nie przegrzać. W dyskach konsumenckich ten próg leży zwykle gdzieś w okolicach 70–80°C, ale dokładną wartość podaje karta katalogowa konkretnego modelu.
Jak czytać odczyty
- Spoczynek i przeglądanie internetu – kilkadziesiąt stopni to normalny stan.
- Granie – zwykle umiarkowane obciążenie, bez zbliżania się do progu.
- Długi zapis – tu dyski NVMe bez radiatora potrafią dobić do throttlingu.
Co pomaga
Najprościej użyć radiatora M.2 z płyty głównej albo dokupić osobny, pamiętając o zdjęciu folii z termopada. Liczy się też przepływ powietrza w obudowie – slot pod gorącą kartą graficzną to najgorsze możliwe miejsce.
Mit: „im zimniej, tym lepiej”. Pamięć NAND nie lubi skrajności w żadną stronę i bardzo niskie temperatury nie są dla niej zbawienne. Na co uważać: spadek prędkości w czasie kopiowania nie zawsze oznacza przegrzanie – częściej kończy się po prostu bufor SLC cache.
Zobacz też hasła Thermal throttling i Radiator M.2.