Pojęcie ze słownika

Standoffy

Standoffy to metalowe dystanse wkręcane w tacę obudowy. Przykręcasz do nich płytę główną, żeby nie leżała bezpośrednio na blasze. Z jednej strony mają gwint zewnętrzny do wkręcenia w obudowę, z drugiej gwint wewnętrzny na śrubę mocującą płytę.

Spód płyty głównej jest pełen lutów i ścieżek przewodzących prąd. Gdyby dotykał tacy, mogłoby dojść do zwarcia. Standoffy trzymają płytę w bezpiecznej odległości, a przy okazji uziemiają ją przez otwory montażowe, które mają metalizowane obrzeża.

Jak to wygląda w praktyce

  • Wiele obudów ma część standoffów wkręconych fabrycznie pod najpopularniejszy format, zwykle ATX. Czasem środkowy dystans jest wyższy i pełni rolę bolca centrującego płytę.
  • Pozostałe dystanse znajdziesz w woreczku ze śrubkami. Wkręcasz je w otwory odpowiadające Twojemu formatowi płyty: ATX, Micro-ATX albo Mini-ITX.
  • Do dokręcenia wystarczy klucz nasadowy albo śrubokręt z odpowiednią końcówką. Mocno, ale bez siłowania, bo gwint w cienkiej blasze łatwo zerwać.

Najczęstszy błąd

Prawdziwy klasyk to standoff wkręcony w miejscu, gdzie płyta nie ma otworu. Dystans dotyka wtedy spodu laminatu i może zewrzeć ścieżki. Objaw? Komputer nie startuje albo zachowuje się losowo. Zanim włożysz płytę, przyłóż ją i sprawdź, czy każdy standoff trafia w otwór.

Odwrotny problem też się zdarza: za mało dystansów. Płyta się wtedy ugina przy wpinaniu RAM-u albo karty graficznej. Wykorzystaj wszystkie otwory, które pasują.

Zobacz też hasła Format ATX i Zaślepka I/O.