Ray tracing (śledzenie promieni) to technika renderowania, która symuluje drogę promieni światła w scenie: jak odbijają się od powierzchni, gdzie rzucają cień i jak rozpraszają się w pomieszczeniu. Efekt to realistyczne odbicia, miękkie cienie i oświetlenie, które zachowuje się jak w prawdziwym świecie.
Klasyczne gry używają rasteryzacji: rzutują trójkąty na ekran, a światło i odbicia udają sprytnymi sztuczkami, np. odbiciami liczonymi tylko z tego, co widać na ekranie. Ray tracing liczy to fizycznie, ale kosztem ogromnej liczby obliczeń, bo dla każdego piksela trzeba sprawdzić, w co trafia promień.
Jak to wygląda w praktyce
- Rendering hybrydowy – większość gier rasteryzuje scenę, a ray tracingiem liczy wybrane efekty: odbicia, cienie albo globalne oświetlenie.
- Path tracing – pełne śledzenie ścieżek światła dla całej sceny. Wygląda najlepiej, ale to najcięższy tryb, przeznaczony dla najmocniejszych kart.
- Jednostki sprzętowe – NVIDIA ma rdzenie
RT coresod serii GeForce RTX 20, AMDRay Acceleratorsod Radeonów RX 6000, Intel jednostki RT w kartach Arc.
Ile to kosztuje wydajności
Włączenie ray tracingu potrafi mocno obniżyć liczbę klatek, czasem nawet o połowę. Dlatego w praktyce idzie w parze z upscalingiem, który odzyskuje część utraconych fps. Wydajność w RT różni się między kartami bardziej niż w zwykłej rasteryzacji, więc jeśli zależy Ci na tych efektach, sprawdzaj testy właśnie z włączonym RT.
Na co uważać
Nie każda gra zyskuje tak samo. W jednych różnica jest spektakularna, w innych zauważysz ją dopiero na porównaniu zrzutów ekranu. Pojawiają się już jednak tytuły, które wymagają sprzętowego wsparcia ray tracingu, więc przy zakupie nowej karty obsługa RT to dziś rozsądne minimum.
Zobacz też hasła Upscaling i Frame generation.