Pojęcie ze słownika

Prąd rozruchowy

Prąd rozruchowy (ang. inrush current) to krótki, ale bardzo wysoki skok poboru prądu w chwili włączenia zasilacza do gniazdka. Wynika głównie z ładowania dużych kondensatorów wejściowych, które w pierwszym ułamku sekundy zachowują się prawie jak zwarcie.

Skok trwa zwykle milisekundy, więc w zwykłym użytkowaniu go nie zauważysz. Problem pojawia się, gdy wiele urządzeń startuje naraz albo gdy instalacja jest na granicy wytrzymałości.

Jak zasilacze go ograniczają

  • Termistor NTC: najtańsze rozwiązanie. Na zimno ma wysoki opór i tłumi skok, potem się nagrzewa i przestaje przeszkadzać. Wada: przy szybkim ponownym włączeniu ciepły termistor słabo działa.
  • Termistor z przekaźnikiem obejściowym: po starcie przekaźnik zwiera termistor, więc ten może ostygnąć i być gotowy na kolejny rozruch. Spotkasz to w lepszych zasilaczach.
  • Aktywne układy ograniczające: w wyższej półce, kontrolują ładowanie kondensatorów elektronicznie.

Kiedy to ma znaczenie

Klasyczny objaw to wybijający bezpiecznik przy włączaniu listwy z kilkoma komputerami albo całego biura po zaniku prądu. Pomaga rozłożenie startu w czasie, czyli nie włączaj wszystkiego jednym przełącznikiem listwy.

Drugi przypadek to UPS. Przy przełączeniu na baterię albo powrocie zasilania UPS musi przyjąć skok kilku zasilaczy jednocześnie. Mały UPS z doczepionym mocnym PC i monitorem może się wtedy zabezpieczyć i wyłączyć. Dobieraj UPS z zapasem mocy, a nie na styk.

Mit: wysoki prąd rozruchowy nie oznacza, że zasilacz jest uszkodzony. To normalne zjawisko, różni się tylko skalą i jakością ograniczania. Zobacz też hasła UPS i PFC.