Diody diagnostyczne płyty głównej to małe kontrolki (u różnych producentów np. EZ Debug LED) albo dwucyfrowy wyświetlacz kodów POST, które pokazują, na którym etapie uruchamiania komputer się zatrzymał. Dzięki nim zamiast zgadywać „czemu nie ma obrazu”, wiesz, od czego zacząć.
Podczas startu płyta po kolei sprawdza procesor, pamięć, kartę graficzną i urządzenie rozruchowe. Każdemu etapowi odpowiada dioda. Jeśli któraś świeci na stałe, płyta utknęła właśnie tam.
Co znaczą typowe diody
CPU: problem z procesorem, jego zasilaniem (kabel EPS) albo brak obsługi procesora przez obecny BIOS.DRAM: pamięć nie wystartowała. Może to być złe osadzenie, zły slot, niestabilny profil albo trwający memory training.VGA: brak wykrytej grafiki. Sprawdź osadzenie karty, kable zasilania PCIe i to, czy monitor jest podłączony do karty, a nie do płyty.BOOT: sprzęt działa, ale nie ma z czego uruchomić systemu: brak dysku, zła kolejność bootowania.
Wyświetlacz kodów POST
Droższe płyty mają wyświetlacz z kodami szesnastkowymi (np. Q-Code). Kod sam w sobie nic nie mówi, więc jego znaczenie sprawdzasz w instrukcji płyty. Listy różnią się między producentami, a nawet modelami. Uwaga: część kodów jest normalna po starcie systemu, więc liczba na wyświetlaczu przy działającym komputerze nie jest błędem.
Na co uważać
Dioda DRAM przez kilka minut przy pierwszym starcie z DDR5 to zwykle trening pamięci, nie usterka. Daj płycie czas, zanim zaczniesz wszystko rozkręcać.
Zobacz też hasła Memory training i POST.