Benchmark w grze to wbudowany test wydajności, który odtwarza zawsze tę samą scenę i na końcu podaje wynik: średnią liczbę klatek na sekundę oraz wartości minimalne, często też procentowe „lows” i wykres czasu klatek. Ma jedną wielką zaletę: mierzy wydajność w prawdziwym silniku gry, a nie w syntetycznym teście.
Dzięki powtarzalności możesz zmienić jedną rzecz, np. preset graficzny, upscaling albo sterownik, i sprawdzić, ile to dało. Właśnie dlatego recenzenci tak chętnie z nich korzystają: każdy przebieg ma te same warunki.
Jak czytać wynik
- Średnie FPS mówią o ogólnej wydajności, ale nie o płynności.
- 1% low (i 0,1% low) pokazuje najgorsze momenty. Duża różnica między średnią a lows to przycięcia, które czujesz w rękach.
- Wykres frametime: im bardziej płaska linia, tym równiej działa gra.
- Część benchmarków pokazuje też, czy ograniczeniem jest CPU czy GPU, co ułatwia decyzję o upgradzie.
Pułapki
Wbudowana scena nie zawsze odpowiada realnej rozgrywce. Często jest bardziej „filmowa” i lżejsza dla procesora niż zatłoczone miasto czy mecz online. Wynik z benchmarku traktuj więc jako punkt odniesienia, a nie gwarancję FPS w każdej lokacji.
Puść test co najmniej dwa, trzy razy. Pierwszy przebieg bywa gorszy przez kompilację shaderów i ładowanie danych. Porównując sprzęt, trzymaj identyczne ustawienia, rozdzielczość i wersję gry, bo łatki potrafią mocno zmienić wyniki.
Zobacz też hasła Menedżer zadań i DSR i VSR.