Adapter M.2 na PCIe to prosta karta rozszerzeń, na której montujesz dysk NVMe M.2, a całość wkładasz w slot PCIe płyty głównej. Przydaje się, gdy płyta nie ma złącza M.2 albo wszystkie są już zajęte.
NVMe to dysk, który i tak komunikuje się po magistrali PCIe, więc adapter w większości przypadków jest pasywny: tylko przenosi linie sygnałowe ze slotu do złącza M.2 i doprowadza zasilanie. Dlatego dysk w adapterze może osiągać pełne prędkości, o ile slot zapewni mu wystarczającą liczbę linii i odpowiednią generację PCIe.
Na co zwrócić uwagę przy zakupie
- Liczba linii – dysk NVMe zwykle używa
x4. Włóż adapter w slot, który ma podłączone co najmniej 4 linie; slot fizyczniex16bywa elektrycznie tylkox4albox1. - Generacja PCIe – stary slot ograniczy szybki dysk, ale dysk nadal zadziała.
- Typ kluczyka – adapter dla NVMe ma złącze M-key. Dyski M.2 SATA w takim adapterze nie zadziałają, bo potrzebują portu SATA.
- Karty na kilka dysków – pasywne karty na 2–4 dyski wymagają, żeby płyta obsługiwała bifurkację slotu (podział
x16nax4/x4/x4/x4). Bez tego zobaczysz tylko jeden dysk. Alternatywą są droższe karty z własnym przełącznikiem PCIe. - Radiator – szybkie dyski grzeją się, a w adapterze często nie ma przepływu powietrza, więc radiator na karcie to plus.
Bootowanie
Dysk w adapterze będzie widoczny w systemie praktycznie zawsze, ale uruchomienie z niego systemu wymaga obsługi NVMe w UEFI płyty. W bardzo starych płytach jej brakuje i wtedy taki dysk posłuży jedynie jako magazyn danych.
Zobacz też hasła NVMe i Bifurkacja PCIe.