Pojęcie ze słownika

Obudowa na dysk

Obudowa na dysk (kieszeń, enclosure) to zewnętrzna obudowa z kontrolerem, która zamienia wewnętrzny dysk SATA lub M.2 w dysk przenośny podłączany przez USB albo Thunderbolt. To najprostszy sposób, żeby dać drugie życie dyskowi wyjętemu z laptopa po wymianie na większy.

W środku siedzi mostek, który tłumaczy protokół dysku (SATA lub NVMe) na USB. To od niego zależy, jaką prędkość realnie uzyskasz, więc wybór obudowy jest równie ważny jak wybór dysku.

Rodzaje i prędkości

  • 2,5″ SATA: do dysków HDD i SSD z laptopów. Interfejs SATA i tak ogranicza transfer do około 550 MB/s, więc wystarczy USB 3.2 Gen 1 (5 Gb/s).
  • 3,5″ SATA: do dużych HDD z desktopów. Wymaga zewnętrznego zasilacza.
  • M.2 NVMe: do szybkich SSD. Sensowne minimum to USB 3.2 Gen 2 (10 Gb/s), wyżej jest Gen 2×2 (20 Gb/s), a najszybsze są obudowy USB4 i Thunderbolt (40 Gb/s).
  • M.2 SATA: starsze dyski M.2 z kluczem B+M. Nie każda obudowa NVMe je obsługuje.

Na co uważać

Sprawdź, czy obudowa obsługuje Twój typ dysku. M.2 SATA i M.2 NVMe wyglądają podobnie, a działają inaczej. Szukaj obsługi UASP i TRIM, które poprawiają wydajność i żywotność SSD.

Prędkość obudowy zależy też od portu w komputerze. Obudowa 20 Gb/s w porcie 10 Gb/s działa z prędkością 10 Gb/s. Do tego tani kabel potrafi zepsuć wszystko. Szybki NVMe w obudowie mocno się grzeje, więc lepiej sprawdzają się obudowy aluminiowe z termopadem.

Zobacz też hasła USB4 i M.2.