dB(A) to poziom hałasu w decybelach z korekcją typu A, która uwzględnia czułość ludzkiego ucha. Słuch słabo reaguje na bardzo niskie i bardzo wysokie częstotliwości, więc filtr A je osłabia. Dzięki temu wynik lepiej oddaje, jak głośno coś realnie brzmi, a nie tylko ile energii niesie dźwięk.
Skala decybeli jest logarytmiczna. Wzrost o około 3 dB to dwa razy więcej energii akustycznej, ale ucho odbiera go jako niewielką zmianę. Dopiero przyrost o mniej więcej 10 dB(A) słyszysz jako dźwięk mniej więcej dwukrotnie głośniejszy. Dwa identyczne wentylatory obok siebie dają więc tylko około 3 dB więcej niż jeden.
Jak czytać wartości w specyfikacji
- Około 20 dB(A) i mniej – bardzo cicho, w typowym pokoju taki wentylator ginie w tle.
- Około 30 dB(A) – słyszalny w cichym pomieszczeniu, ale nie męczący.
- Około 40 dB(A) i więcej – wyraźny szum, który przy nocnym graniu zaczyna przeszkadzać.
Na co uważać w sklepie
Producenci podają hałas zwykle przy maksymalnych obrotach, ale mierzą z różnej odległości i w różnych warunkach. Dlatego 18 dB(A) jednej marki i 22 dB(A) innej nie musi oznaczać, że pierwszy wentylator jest cichszy. Wiarygodne porównanie dają dopiero testy wykonane tym samym miernikiem.
Sama liczba też nie mówi wszystkiego o charakterze dźwięku. Równomierny szum powietrza przeszkadza mniej niż cichsze, ale wysokie buczenie silnika albo terkot łożyska. Hałas z obudowy to też suma wielu źródeł: wentylatorów, karty graficznej, zasilacza i pompy.
Zobacz też hasła RPM i Krzywa wentylatorów.