Pojęcie ze słownika

Overclocking

Overclocking (po polsku podkręcanie, w skrócie OC) to ręczne zwiększanie taktowania procesora, karty graficznej lub pamięci RAM ponad wartości ustawione fabrycznie. Cel jest prosty: więcej wydajności z tego samego sprzętu, kosztem wyższego poboru mocy i temperatur.

Wyższy zegar oznacza więcej operacji na sekundę, ale układ potrzebuje do tego zwykle wyższego napięcia. A to przekłada się na więcej ciepła i głośniejsze chłodzenie. Każdy egzemplarz ma swój limit, za którym zaczynają się crashe, błędy obliczeń i artefakty. Ile da się wycisnąć, to loteria krzemowa.

Co i gdzie można podkręcać

  • Procesory Intel – wersje z dopiskiem K lub KF, na płycie z chipsetem serii Z.
  • Procesory AMD Ryzen – większość modeli jest odblokowana, podkręcanie działa na chipsetach B i X. Dużo daje też automatyczny PBO.
  • Karty graficzne – suwakami zegara rdzenia i pamięci w MSI Afterburner lub sterowniku AMD.
  • RAM – włączenie profilu XMP lub EXPO to też forma OC, tylko gotowa i przetestowana przez producenta pamięci.

Czy to się dziś opłaca

Współczesne procesory i karty same podkręcają się w ramach boostu i dochodzą blisko swojego limitu fabrycznie. Ręczne OC daje zwykle kilka procent, a nie przeskok o klasę. Lepiej zacznij od włączenia XMP/EXPO, bo wiele zestawów działa na RAM-ie w trybie domyślnym i to jest najtańszy zysk.

Na co uważać: producenci zastrzegają, że uszkodzenia wynikłe z pracy poza specyfikacją mogą nie być objęte gwarancją. Do sensownego OC procesora potrzebujesz porządnego chłodzenia i płyty z solidną sekcją zasilania. Fabryczne „OC” w nazwie karty graficznej oznacza zazwyczaj symboliczną różnicę zegara.

Zobacz też hasła Undervolting i XMP.