Krzywa wentylatorów (fan curve) to ustawienie, które mówi wentylatorom, jak szybko mają się kręcić przy danej temperaturze. Definiujesz ją w UEFI płyty głównej albo w programie producenta jako kilka punktów: temperatura na osi poziomej, prędkość w procentach na pionowej. Pomiędzy punktami prędkość zmienia się płynnie.
Dobra krzywa daje ciszę, gdy przeglądasz internet, i pełną moc chłodzenia w grze albo przy renderowaniu. Zła krzywa to albo komputer szumiący bez powodu, albo procesor, który się grzeje, bo wentylatory budzą się za późno.
Jak ustawić krzywą z głową
- Dobierz źródło temperatury – wentylatory obudowy często lepiej uzależnić od karty graficznej albo płyty niż od CPU, bo to GPU zwykle grzeje najwięcej.
- Płaski początek – przy niskich temperaturach trzymaj niskie, stałe obroty, żeby nie słyszeć każdego otwarcia przeglądarki.
- Łagodny wzrost – unikaj pionowych „schodów”, które powodują nagłe wycie.
- Histereza lub opóźnienie – jeśli program to oferuje, włącz je. Wentylatory nie będą reagować na każdy kilkusekundowy skok temperatury.
Częsty błąd
Procesory potrafią na ułamek sekundy skoczyć temperaturą o kilkanaście stopni, np. przy otwarciu programu. Krzywa uzależniona wprost od CPU, bez opóźnienia, robi wtedy z komputera odkurzacz, który co chwilę przyspiesza i zwalnia. To jeden z najczęstszych powodów, dla których nowy zestaw „dziwnie szumi”.
Pamiętaj też, że krzywa działa poprawnie tylko wtedy, gdy gniazdo ma właściwy tryb sterowania – PWM lub DC – zgodny z wentylatorem. Po zmianach sprawdź efekt w monitoringu pod realnym obciążeniem.
Zobacz też hasła PWM wentylatora i RPM.