Strobe crosstalk to artefakt, który pojawia się w trybach stroboskopowego podświetlenia (BFI, ULMB i podobnych). Widzisz go jako podwójne, a czasem potrójne kontury poruszających się obiektów. Powód: błysk podświetlenia trafia w moment, w którym piksele nie zdążyły jeszcze dokończyć zmiany koloru.
Strobing działa tak, że podświetlenie jest wyłączone przez większość klatki i zapala się na krótki błysk. Dzięki temu oko nie „rozmazuje” ruchu i obraz w ruchu wygląda znacznie ostrzej. Problem w tym, że matryca LCD przestawia piksele linia po linii, od góry do dołu. Jeśli błysk nastąpi za wcześnie albo piksele są za wolne, część ekranu pokaże mieszankę starej i nowej klatki.
Od czego zależy crosstalk
- Czas reakcji matrycy – im wolniejsze przejścia pikseli, tym więcej duchów.
- Odświeżanie – przy wyższym refresh rate na pełne przejście zostaje mniej czasu, więc crosstalk zwykle rośnie.
- Położenie na ekranie – często najgorzej jest u góry lub u dołu, a najczyściej w środku.
- Ustawienia strobingu – długość i moment błysku (tzw. strobe phase) mają duże znaczenie, jeśli monitor pozwala je regulować.
Na co uważać
Marketing chwali się „ostrością ruchu jak na CRT”, ale rzadko wspomina o crosstalku. Przed zakupem szukaj testów z fotografią ruchomego obiektu (pursuit camera), bo dopiero tam widać, czy strobing jest czysty. Pamiętaj też, że stroboskop obniża jasność i zwykle nie działa razem z VRR. Jeśli crosstalk Cię męczy, spróbuj niższego odświeżania z włączonym strobingiem albo po prostu wyłącz tryb.
Zobacz też hasła Black Frame Insertion i Motion blur.