Statyczny adres IP to adres przypisany do urządzenia na stałe, który nie zmienia się po restarcie routera, komputera ani po ponownym połączeniu. Możesz go ustawić ręcznie w systemie, przez rezerwację DHCP w routerze albo – w przypadku adresu publicznego – dostać od operatora.
Domyślnie router rozdaje adresy dynamicznie przez DHCP: urządzenie dostaje wolny adres z puli na określony czas. Zwykle to wystarcza, ale bywa, że drukarka po restarcie „przeprowadza się” pod inny adres i nagle nikt nie może na niej drukować.
Lokalny czy publiczny – dwie różne sprawy
- Stały adres w sieci domowej (np. z zakresu
192.168.x.x) – przydaje się dla drukarki, serwera NAS, konsoli z przekierowaniem portów czy kamer IP. - Stały publiczny adres IP – adres widoczny z internetu, przydzielany przez dostawcę (często jako płatna opcja). Potrzebny, gdy chcesz wystawić własny serwer, VPN do domu albo zdalny dostęp do NAS-a bez kombinowania z DDNS.
Jak ustawić statyczny adres IP rozsądnie
Najwygodniej zrobić to rezerwacją DHCP w routerze: wskazujesz urządzenie po adresie MAC i przypisujesz mu konkretny adres. Komputer dalej działa „automatycznie”, a adres i tak się nie zmienia. Wszystko masz w jednym miejscu, w panelu routera.
Jeśli ustawiasz adres ręcznie w Windows (właściwości karty sieciowej, IPv4), wybierz adres spoza puli DHCP i poprawnie wpisz bramę oraz DNS. Inaczej router może przydzielić ten sam adres innemu urządzeniu i masz konflikt IP, objawiający się zrywaniem połączenia.
Częsty mit: statyczny adres nie przyspiesza internetu i nie poprawia pingu w grach. To kwestia wygody i dostępności, nie wydajności.
Zobacz też hasła DHCP i Przekierowanie portów.