DMZ (Demilitarized Zone) w domowym routerze to opcja, która przekazuje cały niezamówiony ruch przychodzący z internetu do jednego wybranego urządzenia w sieci lokalnej. To takie przekierowanie wszystkich portów naraz. Nazwa pochodzi ze świata firmowych sieci, gdzie DMZ oznacza osobną, odizolowaną strefę dla serwerów. W routerach domowych to zwykle uproszczona wersja, zwana też DMZ host.
Normalnie router z NAT odrzuca połączenia z zewnątrz, o które nikt z Twojej sieci nie prosił. Konsola czy komputer w DMZ dostaje je wszystkie. Dlatego DMZ bywa sposobem na komunikat „NAT typu ścisłego” albo „NAT 3” w grach multiplayer, kłopoty z czatem głosowym i problemy z hostowaniem rozgrywki.
Jak z tego korzystać rozsądnie
- Najpierw spróbuj UPnP albo ręcznego przekierowania portów, które podaje producent gry lub konsoli. To otwiera tylko to, co jest potrzebne.
- DMZ tylko dla konsoli, nie dla komputera z danymi. Konsola ma ograniczoną liczbę usług, które mogłyby nasłuchiwać z zewnątrz.
- Nadaj urządzeniu stały adres IP (rezerwacja DHCP). Inaczej po restarcie router może przekazywać ruch do zupełnie innego sprzętu.
- Sprawdź, czy to pomogło. Jeśli nie, wyłącz DMZ, zamiast zostawiać je „na wszelki wypadek”.
Na co uważać
Urządzenie w DMZ jest wystawione na skanowanie i ataki z całego internetu, a zapora routera przestaje je chronić. Komputer z Windowsem, NAS czy kamera IP w DMZ to proszenie się o kłopoty. DMZ nie pomoże też, gdy operator daje Ci adres za CGNAT, czyli wspólny publiczny IP dla wielu klientów. Wtedy ruch z zewnątrz w ogóle nie dociera do Twojego routera, a rozwiązaniem jest publiczny adres IP od operatora.
Zobacz też hasła Przekierowanie portów i NAT.