Karta sieciowa (NIC, Network Interface Card) to podzespół, dzięki któremu komputer łączy się z siecią – przewodowo przez Ethernet albo bezprzewodowo przez Wi-Fi. Może być zintegrowana z płytą główną, osadzona w slocie PCIe albo podłączana przez USB.
Jak działa
Karta zamienia dane z komputera na sygnał elektryczny w kablu lub fale radiowe i odwrotnie. Każda ma unikalny adres MAC, po którym rozpoznaje ją router. Do pracy potrzebuje sterownika – po świeżej instalacji systemu brak sterownika Wi-Fi to klasyczna pułapka: nie ma internetu, więc nie da się go pobrać. Warto mieć go na pendrivie.
Rodzaje i typowe wartości
- Ethernet 1 Gb/s – standard od lat, w zupełności wystarczy do większości domowych łączy.
- Ethernet 2,5 Gb/s – coraz częściej na płytach głównych; ma sens przy szybszym łączu lub domowym serwerze NAS.
- Wi-Fi – liczy się standard (np. Wi-Fi 6, 6E, 7) i liczba strumieni anteny; w PC stacjonarnym zwykle jako karta PCIe lub moduł M.2 na płycie.
- Adapter USB – szybka łatka na brak Wi-Fi lub portu RJ-45 w ultrabooku.
Na co uważać
Szybka karta nic nie da, jeśli router, kabel albo łącze od operatora są wolniejsze – liczy się najsłabsze ogniwo. Nowy standard Wi-Fi wymaga też wsparcia po stronie routera i systemu. Do grania i dużych transferów kabel wciąż wygrywa stabilnością z Wi-Fi.
Zobacz też hasła Mb/s a MB/s i Wi-Fi Direct.