Dysk podstawowy i dysk dynamiczny to dwa typy konfiguracji dysku w Windows. Podstawowy korzysta ze zwykłych partycji i jest domyślny. Dynamiczny pozwala tworzyć woluminy rozciągnięte, rozłożone (striping) albo lustrzane, obejmujące kilka fizycznych dysków.
Dysk podstawowy zapisuje układ partycji w tablicy MBR lub GPT, którą rozumie każdy system i każde narzędzie do odzyskiwania danych. Dysk dynamiczny trzyma dodatkową bazę danych menedżera dysków logicznych (LDM). Dzięki niej Windows może składać jeden wolumin z kawałków kilku dysków, ale ten format jest specyficzny dla Windows.
Typy woluminów dynamicznych
- Prosty: jak zwykła partycja, tylko w formacie dynamicznym.
- Rozciągnięty: łączy wolne miejsce z kilku dysków w jedną literę. Awaria jednego dysku oznacza utratę danych z całego woluminu.
- Rozłożony: odpowiednik RAID 0, szybszy, ale bez żadnego zabezpieczenia.
- Lustrzany: odpowiednik RAID 1, czyli ta sama zawartość na dwóch dyskach.
Na co uważać
Microsoft uznaje dyski dynamiczne za przestarzałe i zamiast nich poleca Miejsca do magazynowania (Storage Spaces). W praktyce domowego użytkownika dysk podstawowy wystarcza niemal zawsze. Konwersja z podstawowego na dynamiczny w Zarządzaniu dyskami jest prosta, ale powrót bez kasowania woluminów już nie, przynajmniej bez narzędzi firm trzecich. Nie konwertuj też dysku systemowego bez potrzeby, bo możesz mieć kłopot z multibootem albo z odzyskiwaniem systemu. Jeśli chcesz mirroringu, rozważ RAID na płycie głównej, Storage Spaces albo po prostu regularną kopię zapasową.
Zobacz też hasła GPT i MBR i RAID.