Czujnik światła otoczenia (ambient light sensor) to mały sensor w monitorze, laptopie lub telefonie, który mierzy, jak jasno jest w pomieszczeniu, i na tej podstawie automatycznie podkręca albo przygasza ekran. Zwykle siedzi w ramce nad matrycą lub w dolnej listwie i wygląda jak niepozorna kropka.
Idea jest prosta: w słoneczny dzień ekran musi świecić mocniej, żeby był czytelny, a wieczorem przy lampce ta sama jasność razi i męczy oczy. Czujnik robi to, co i tak powinieneś robić ręcznie, tylko na bieżąco. W laptopach ma dodatkowy bonus, bo niższa jasność wydłuża czas pracy na baterii.
Jak z tego korzystać
- Biuro i praca przy oknie – tu czujnik ma najwięcej sensu, bo światło zmienia się w ciągu dnia.
- Laptop w podróży – warto zostawić włączony, oszczędza baterię bez Twojego udziału.
- Obróbka zdjęć i kalibracja – wyłącz. Po kalibracji jasność ma być stała, inaczej kolory i kontrast w ocenie będą pływać.
- Gry i filmy w ciemnym pokoju – zależy od gustu. Część osób woli ręcznie ustawioną, stałą jasność.
Na co uważać
Czujnik mierzy światło tam, gdzie sam jest, a nie tam, gdzie patrzysz. Jeśli lampa świeci prosto w ramkę monitora albo zasłaniasz sensor ręką czy kubkiem, jasność skacze bez sensu. Najczęstsza skarga to zbyt agresywne zmiany. Wtedy poszukaj w OSD lub w ustawieniach systemu suwaka czułości albo po prostu wyłącz funkcję.
W monitorach biurowych czujnik często współpracuje z czujnikiem obecności, który wygasza ekran, gdy odchodzisz od biurka. To dwie osobne funkcje, choć producenci lubią je sprzedawać w jednym pakiecie „eco”.
Zobacz też hasła Jasność monitora i Kalibracja monitora.