VDSL (Very-high-bit-rate Digital Subscriber Line) to internet przesyłany zwykłą miedzianą parą telefoniczną, tylko znacznie szybciej niż w starszym ADSL. W praktyce używa się wersji VDSL2, a w ofertach operatorów spotkasz zwykle prędkości do około 100 Mb/s pobierania.
VDSL wykorzystuje dużo szersze pasmo częstotliwości niż ADSL. Problem w tym, że wysokie częstotliwości szybko gasną w miedzi. Dlatego prędkość zależy przede wszystkim od długości kabla między Twoim modemem a szafką operatora (tzw. DSLAM-em) na ulicy lub w budynku. Każde kilkaset metrów to wyraźnie niższy transfer.
Wektoryzacja i szybsze profile
Sąsiednie pary w jednym kablu zakłócają się nawzajem (przesłuchy). Wektoryzacja (vectoring) aktywnie te zakłócenia kompensuje i pozwala utrzymać wyższe prędkości. Profil 35b, zwany Supervectoringiem, w standardzie obiecuje do 300 Mb/s pobierania, ale tylko na bardzo krótkich liniach, rzędu kilkuset metrów. Na dłuższych spada do poziomu zwykłego VDSL2.
- Biuro, streaming, praca zdalna – kilkadziesiąt Mb/s z VDSL zwykle w zupełności wystarczy.
- Gry online – opóźnienia są w porządku, choć zwykle nieco wyższe i mniej stabilne niż na światłowodzie.
- Duży dom, dużo pobierania – jeśli masz dostęp do światłowodu, VDSL przegrywa z nim pod każdym względem.
Na co uważać
Prędkość w reklamie to „do”, a nie gwarancja. Przed podpisaniem umowy poproś operatora o sprawdzenie realnej przepustowości dla Twojego adresu. Upewnij się też, że router lub modem obsługuje VDSL2 i, jeśli trzeba, wektoryzację oraz profil używany przez operatora. Stare gniazdka i długie przedłużacze telefoniczne w mieszkaniu potrafią zjeść część prędkości.
Zobacz też hasła ADSL i Światłowód FTTH.