IPS sensora myszy (Inches Per Second, cale na sekundę) to maksymalna prędkość ruchu, przy której sensor wciąż poprawnie śledzi położenie. Gdy przesuniesz mysz szybciej, sensor zaczyna gubić ruch – kursor zatrzymuje się albo „odpływa” w losowym kierunku. Nie myl tego z matrycą IPS w monitorze, to zupełnie inna bajka.
IPS ma znaczenie głównie przy niskiej czułości. Jeśli grasz na niskim DPI i robisz szerokie zamachy całym ramieniem, mysz potrafi chwilowo przekroczyć kilka metrów na sekundę. Jeden cal to 2,54 cm, więc 400 IPS to ponad 10 m/s – prędkość, której ręka w praktyce prawie nie osiąga.
Typowe wartości
- Tanie myszy biurowe – często producent w ogóle nie podaje IPS, co bywa sygnałem, że chwalić się nie ma czym.
- Gamingowe sensory średniej klasy – ok.
400 IPS, co wystarczy praktycznie każdemu. - Flagowe sensory –
650 IPSi więcej, ale to już bardziej zapas niż realna potrzeba.
IPS a DPI
DPI mówi, jak daleko przesunie się kursor przy danym ruchu myszy, a IPS – jak szybko możesz tę mysz przesunąć, zanim sensor się pogubi. Wysokie DPI nie ratuje słabego IPS, bo to dwa niezależne parametry. Obok IPS warto spojrzeć na maksymalne przyspieszenie (podawane w G), które opisuje gwałtowne szarpnięcia.
Na co uważać: wyścig na coraz wyższe IPS to w dużej mierze marketing. Powyżej ok. 400 IPS różnica dla zwykłego gracza jest niezauważalna, ważniejsze są brak akceleracji i dobra powierzchnia podkładki.
Zobacz też hasła DPI i Lift-off distance.