Overclocking matrycy to ustawienie monitora na wyższą częstotliwość odświeżania niż nominalna, np. 144 Hz podniesione do 165 Hz. Robi się to w OSD (tryb „OC”, który producent przewidział i opisał w specyfikacji) albo ręcznie, tworząc własną rozdzielczość z wyższym refresh rate w sterowniku karty graficznej lub w narzędziu Custom Resolution Utility.
Elektronika monitora i sama matryca mają zapas, ale nie wiadomo jaki. Gdy przesadzisz, możesz dostać czarny ekran, migotanie, artefakty, a najbardziej podstępnie: frame skipping, czyli monitor po cichu gubi klatki. Licznik pokazuje 75 Hz, a obraz jest mniej płynny niż przy 60 Hz.
Jak to zrobić rozsądnie
- Jeśli OSD ma tryb OC, zacznij od niego – to wariant przetestowany przez producenta.
- Przy ręcznym podkręcaniu podnoś odświeżanie małymi krokami, po kilka herców.
- Po każdej zmianie sprawdź gubienie klatek testem typu „frame skipping” (np. na TestUFO) i zdjęciem ekranu z dłuższym czasem naświetlania.
- Obserwuj ghosting i overshoot: matryca przy wyższym Hz może nie nadążać z przejściami pikseli.
Na co uważać
Ograniczeniem bywa też kabel i złącze: wyższe odświeżanie wymaga większej przepustowości, więc stary kabel HDMI może zablokować zabawę szybciej niż matryca. Ręczne własne rozdzielczości potrafią wyłączyć VRR (FreeSync, G-Sync Compatible) albo zawęzić jego zakres. Zysk zwykle jest skromny – przejście z 60 na 75 Hz odczujesz, ze 144 na 165 Hz raczej mało kto rozpozna na ślepo. Producent może też potraktować nieopisane w specyfikacji ustawienia jako użytkowanie niezgodne z instrukcją.
Zobacz też hasła Częstotliwość odświeżania i Overdrive.