Hi-Res Audio (High-Resolution Audio) to dźwięk o rozdzielczości wyższej niż płyta CD, czyli powyżej 16 bit/44,1 kHz. Typowe przykłady to 24 bit/96 kHz albo 24 bit/192 kHz. Wyższa głębia bitowa oznacza większy zakres dynamiki, a wyższa częstotliwość próbkowania pozwala zapisać wyższe częstotliwości.
Żeby usłyszeć plik Hi-Res w pełnej postaci, cały tor musi go obsłużyć: źródło (plik lub serwis streamingowy z takim katalogiem), odtwarzacz, DAC oraz słuchawki lub głośniki. Najsłabsze ogniwo ogranicza resztę.
Logo Hi-Res na słuchawkach
Złote logo „Hi-Res AUDIO” przyznaje japońskie stowarzyszenie JAS. Dotychczasowe wytyczne dla słuchawek wymagały m.in. przenoszenia częstotliwości co najmniej do 40 kHz. To informacja o paśmie przenoszenia, a nie gwarancja, że słuchawki grają lepiej od tych bez logo.
Na co uważać
- Bluetooth – zwykły kodek SBC nie przeniesie Hi-Res. Potrzebny jest kodek wysokiej rozdzielczości obsługiwany po obu stronach, a i wtedy dźwięk jest kompresowany.
- System – Windows może przeliczać dźwięk do formatu ustawionego dla urządzenia. Sprawdź ustawienia lub użyj trybu bitperfect.
- Upsampling – plik z CD przekonwertowany do
24/96nie zyska nowych informacji. Liczy się jakość nagrania i masteringu.
Mit: Hi-Res to przepaść jakościowa dla każdego. W ślepych testach różnica między dobrym CD a Hi-Res bywa dla wielu osób trudna do wychwycenia. Do gier Hi-Res nie ma praktycznego znaczenia.
Zobacz też hasła Bitperfect i DAC.