Pojęcie ze słownika

Hi-Res Audio

High-Resolution Audio

Hi-Res Audio (High-Resolution Audio) to dźwięk o rozdzielczości wyższej niż płyta CD, czyli powyżej 16 bit/44,1 kHz. Typowe przykłady to 24 bit/96 kHz albo 24 bit/192 kHz. Wyższa głębia bitowa oznacza większy zakres dynamiki, a wyższa częstotliwość próbkowania pozwala zapisać wyższe częstotliwości.

Żeby usłyszeć plik Hi-Res w pełnej postaci, cały tor musi go obsłużyć: źródło (plik lub serwis streamingowy z takim katalogiem), odtwarzacz, DAC oraz słuchawki lub głośniki. Najsłabsze ogniwo ogranicza resztę.

Logo Hi-Res na słuchawkach

Złote logo „Hi-Res AUDIO” przyznaje japońskie stowarzyszenie JAS. Dotychczasowe wytyczne dla słuchawek wymagały m.in. przenoszenia częstotliwości co najmniej do 40 kHz. To informacja o paśmie przenoszenia, a nie gwarancja, że słuchawki grają lepiej od tych bez logo.

Na co uważać

  • Bluetooth – zwykły kodek SBC nie przeniesie Hi-Res. Potrzebny jest kodek wysokiej rozdzielczości obsługiwany po obu stronach, a i wtedy dźwięk jest kompresowany.
  • System – Windows może przeliczać dźwięk do formatu ustawionego dla urządzenia. Sprawdź ustawienia lub użyj trybu bitperfect.
  • Upsampling – plik z CD przekonwertowany do 24/96 nie zyska nowych informacji. Liczy się jakość nagrania i masteringu.

Mit: Hi-Res to przepaść jakościowa dla każdego. W ślepych testach różnica między dobrym CD a Hi-Res bywa dla wielu osób trudna do wychwycenia. Do gier Hi-Res nie ma praktycznego znaczenia.

Zobacz też hasła Bitperfect i DAC.