Pojęcie ze słownika

Pendrive

Pendrive to przenośna pamięć flash podłączana przez port USB. Służy do przenoszenia plików, robienia szybkich kopii i tworzenia nośników instalacyjnych systemu. Jego realna prędkość zależy od dwóch rzeczy: standardu USB i jakości pamięci NAND oraz kontrolera w środku.

Standard USB wyznacza tylko teoretyczny sufit. USB 2.0 to 480 Mb/s, USB 3.2 Gen 1 (dawniej USB 3.0) to 5 Gb/s, a USB 3.2 Gen 2 to 10 Gb/s. Tani pendrive ze złączem USB 3.x może jednak zapisywać niewiele szybciej niż stary model USB 2.0, bo hamuje go słaba pamięć. Najbardziej odczujesz to przy kopiowaniu wielu małych plików.

Jaki pendrive wybrać

  • Dokumenty i drobne pliki: wystarczy dowolny pendrive od znanego producenta.
  • Nośnik instalacyjny Windows: pojemność co najmniej 8 GB, najlepiej USB 3.x, żeby nie czekać wieki.
  • Duże pliki, częste kopiowanie: szukaj w specyfikacji prędkości zapisu, nie tylko odczytu. Jeśli producent podaje tylko odczyt, zapis zwykle jest dużo niższy.
  • Bardzo duże ilości danych: rozważ przenośny dysk SSD, który jest szybszy i trwalszy.

Na co uważać

Uważaj na podejrzanie tanie pendrive’y o ogromnej pojemności. Fałszywki zgłaszają systemowi np. 1 TB, a fizycznie mają ułamek tego, więc dane zapisane ponad realną pojemność po cichu przepadają. Sprawdzisz to programem testującym cały nośnik, np. H2testw albo F3.

Pendrive to nie archiwum. Pamięć flash ma ograniczoną liczbę cykli zapisu, a nośnik łatwo zgubić, więc ważnych danych nie trzymaj wyłącznie na nim. Przed wyjęciem używaj bezpiecznego odłączania.

Zobacz też hasła Pamięć NAND i USB 3.2.