Dolby Vision to format HDR opracowany przez firmę Dolby, który oprócz samego obrazu przesyła metadane dynamiczne. Mówią one wyświetlaczowi, jak mapować jasność i kolory w każdej scenie, a nawet w każdej klatce. Format przewiduje sygnał o głębi do 12 bit na kanał.
Różnica względem podstawowego HDR10 polega na metadanych. HDR10 używa metadanych statycznych, czyli jednego zestawu ustawień na cały film. Jeśli materiał ma i ciemną scenę w piwnicy, i ujęcie w pełnym słońcu, ekran musi przyjąć jeden kompromis. Dolby Vision dopasowuje tone mapping na bieżąco, więc ekran o ograniczonej jasności lepiej odtwarza zamysł twórcy, z mniejszą liczbą przepalonych świateł i zatopionych cieni.
Dolby Vision w monitorze i laptopie
- Format najczęściej spotkasz w telewizorach, smartfonach, na streamingu i płytach Blu-ray 4K.
- W monitorach komputerowych to wciąż rzadkość; na PC dominuje HDR10, a gry zwykle właśnie w nim pracują.
- Do odtwarzania potrzebujesz zgodnego ekranu, źródła (aplikacji lub odtwarzacza) i materiału nagranego w Dolby Vision. Brak jednego ogniwa oznacza powrót do zwykłego HDR10.
- Konkurencyjny, otwarty format z metadanymi dynamicznymi to HDR10+.
Mit: logo gwarantuje świetny HDR
Dolby Vision to sposób opisu obrazu, a nie miara jakości ekranu. Panel o niskiej jasności szczytowej i bez lokalnego wygaszania nadal pokaże HDR płaski i szary, tylko z lepiej dobranym mapowaniem tonów. O efekcie decydują głównie jasność, kontrast i liczba stref podświetlenia. Logo na pudełku traktuj jak miły dodatek, nie główny argument zakupu.
Zobacz też hasła HDR10 i Tone mapping.