Oznaczenia procesorów mobilnych to litery na końcu nazwy procesora w laptopie, np. U, P, H, HS czy HX. Mówią, w jakim budżecie mocy układ ma pracować, a więc do jakiego laptopa trafia: cienkiego ultrabooka czy grubego sprzętu dla graczy.
Ta sama liczba rdzeni przy innym limicie mocy daje zupełnie inną wydajność w długim obciążeniu. Układ z niskim poborem szybko się nagrzewa i zwalnia przy renderowaniu, za to pozwala zrobić cichy laptop z długim czasem pracy na baterii. Mocne chipy potrzebują większego chłodzenia, a więc grubszej obudowy i głośniejszych wentylatorów.
Co znaczą typowe litery
- U – energooszczędne, do ultrabooków i laptopów biurowych. W starszych generacjach Intela bazowo ok.
15 W. - P – u Intela pośredni stopień między U a H, do wydajniejszych cienkich laptopów.
- H – wydajne, do laptopów gamingowych i do pracy twórczej; u Intela bazowo zwykle w okolicach
28–45 W. - HS – u AMD wariant H o obniżonym poborze, do smuklejszych laptopów gamingowych.
- HX – najmocniejsze układy mobilne, często blisko desktopowych; u Intela bazowo od ok.
55 W.
Na co uważać
Nazewnictwo zmienia się z generacji na generację. Intel w najnowszej serii Core Ultra zrezygnował z części dawnych liter i większość mobilnych układów nosi już oznaczenie H. U AMD w seriach Ryzen AI litery HX nie należy z automatu czytać jak dawnego HX, bo trafia też do cienkich laptopów.
Ważniejszy od litery bywa limit mocy ustawiony przez producenta laptopa. Ten sam procesor w dwóch obudowach może wypaść zupełnie inaczej, więc patrz na testy konkretnego modelu, nie tylko na sufiks.
Zobacz też hasła TDP i Throttling.