Chłodzenie typu blower to układ chłodzenia karty graficznej z jednym wentylatorem promieniowym (turbiną), zamkniętym w obudowie-tunelu. Turbina zasysa powietrze i przepycha je wzdłuż radiatora, a gorące powietrze wylatuje na zewnątrz komputera przez kratkę w śledziu karty.
Klasyczne chłodzenie osiowe (axial, „open air”) ma dwa lub trzy zwykłe wentylatory, które dmuchają w radiator z góry. Ciepło rozchodzi się wtedy po wnętrzu obudowy i musi zostać wywiane przez jej wentylatory. Blower działa odwrotnie – wyrzuca ciepło od razu na zewnątrz.
Plusy i minusy
- Plus: nie podgrzewa wnętrza obudowy, więc sprawdza się w małych obudowach Mini-ITX i ciasnych konstrukcjach z kiepskim przepływem powietrza
- Plus: pozwala upchnąć kilka kart jedna przy drugiej, dlatego jest popularny w stacjach roboczych i serwerach
- Minus: jest głośniejszy przy tym samym obciążeniu – turbina musi kręcić się szybko, a jej szum ma wyższy, bardziej świszczący ton
- Minus: karta zwykle pracuje cieplej i szybciej dochodzi do granicy, przy której obniża taktowanie
Co wybrać
Do typowego PC do gier w przewiewnej obudowie lepsze będzie chłodzenie osiowe – ciszej i chłodniej. Blower ma sens, gdy budujesz kompaktowy komputer bez miejsca na przepływ powietrza albo planujesz kilka kart GPU obok siebie.
Na co uważać
Blower potrzebuje miejsca na zasysanie powietrza przy końcu karty – nie zastawiaj go kablami ani dyskami. Kupując używaną kartę z turbiną, posłuchaj jej pod obciążeniem. Zużyte łożysko turbiny daje o sobie znać grzechotaniem, a wymiana bywa kłopotliwa.
Zobacz też hasła Thermal throttling i Airflow.