FRC (Frame Rate Control) to technika ditheringu czasowego: matryca bardzo szybko przełącza piksel między dwoma sąsiednimi odcieniami, a Twoje oko uśrednia je do koloru pośredniego, którego panel natywnie nie potrafi wyświetlić. Dzięki temu panel 8-bitowy może udawać 10-bitowy, a 6-bitowy 8-bitowy.
Jak to działa? Załóżmy, że potrzebny jest odcień leżący między dwoma poziomami dostępnymi dla matrycy. Panel przez część klatek wyświetla jaśniejszy z nich, a przez część ciemniejszy. Przy wysokim odświeżaniu przełączanie jest zbyt szybkie, by je zauważyć, więc widzisz płynniejsze gradienty i mniej pasów (bandingu) niż bez tej sztuczki.
Jak czytać oznaczenia
10 bit(natywne) – panel sam wyświetla 1024 poziomy na kanał.8 bit + FRC– 8-bitowy panel symulujący 10 bitów. Najczęstsze rozwiązanie w monitorach HDR i do półprofesjonalnej pracy.6 bit + FRC– tańsze matryce, zwykle TN lub budżetowe panele laptopowe, symulujące 8 bitów.
Czy FRC to oszustwo?
Nie. W większości zastosowań 8 bit + FRC wypada bardzo blisko natywnych 10 bitów, a różnicę trudno wychwycić bez specjalistycznych testów. Problem pojawia się wtedy, gdy sklep wpisuje po prostu „10 bit” bez dopisku, a Ty płacisz za coś, czego panel natywnie nie ma. Jeśli głębia jest dla Ciebie ważna, szukaj pełnych danych matrycy w specyfikacji producenta albo w bazach paneli.
Wrażliwe osoby mogą przy słabszej implementacji FRC dostrzec lekkie migotanie lub ziarno w ciemnych, jednolitych obszarach, ale to rzadkie przypadki.
Zobacz też hasła Głębia kolorów i HDR.