V-Sync (Vertical Synchronization, synchronizacja pionowa) to opcja w grach i sterownikach, która każe karcie graficznej czekać z wysłaniem nowej klatki, aż monitor skończy rysować poprzednią. Dzięki temu znika tearing, czyli rozrywanie obrazu w poziomie.
Tearing pojawia się, gdy karta podmienia klatkę w trakcie odświeżania ekranu: górna część obrazu pochodzi z jednej klatki, dolna z następnej. V-Sync blokuje to, synchronizując klatki z odświeżaniem monitora. Przy ekranie 60 Hz gra wyświetla wtedy co najwyżej 60 FPS.
Koszty włączenia
- Input lag: klatki czekają w kolejce, więc reakcja na ruch myszy jest odczuwalnie opóźniona. W szybkich strzelankach to realny problem.
- Przycięcia: gdy karta nie wyrabia pełnych 60 FPS, klasyczny V-Sync z podwójnym buforowaniem potrafi zrzucić płynność od razu do 30 FPS, co daje nierówny obraz.
Włączać czy nie?
- Masz monitor z G-Sync lub FreeSync: zostaw synchronizację adaptacyjną i ogranicz FPS kilka klatek poniżej odświeżania monitora. To daje obraz bez tearingu i bez dużego opóźnienia.
- Grasz w gry kompetytywne: wyłącz V-Sync i licz się z lekkim tearingiem w zamian za najniższy input lag.
- Grasz w spokojne, single-playerowe tytuły na zwykłym monitorze: V-Sync jest w porządku, jeśli tearing Cię razi.
Mit: „V-Sync zwiększa wydajność”. Nie zwiększa, tylko ogranicza liczbę klatek. Może przy tym obniżyć temperatury i hałas karty, bo ta nie renderuje setek niepotrzebnych klatek.
Zobacz też hasła G-Sync i Input lag.