DirectStorage to API Microsoftu, które pozwala grom wczytywać dane z dysku NVMe z mniejszym narzutem na procesor. W wersji z dekompresją po stronie GPU przenosi też rozpakowywanie zasobów z CPU na kartę graficzną. Cel jest prosty: krótsze ekrany ładowania i płynniejsze doczytywanie świata gry.
Jak to działa
Gry trzymają tekstury i modele w skompresowanych paczkach. W klasycznym modelu procesor musi obsłużyć tysiące małych odczytów z dysku, rozpakować dane i dopiero przekazać je do karty graficznej. Przy szybkich dyskach NVMe to CPU staje się wąskim gardłem, a nie sam nośnik.
DirectStorage grupuje żądania w duże paczki, co mocno odciąża procesor. Z dekompresją GPU (format GDeflate) dane trafiają do karty w postaci skompresowanej i to ona je rozpakowuje, korzystając z ogromnej liczby swoich rdzeni.
Wymagania w praktyce
- System — Windows 10 lub 11, przy czym pełne optymalizacje stosu przechowywania dostępne są w Windows 11.
- Dysk — najlepiej SSD NVMe; na SATA i HDD gra zwykle też ruszy, ale zyski będą małe lub żadne.
- Karta graficzna — z obsługą DirectX 12 i Shader Model 6.0, by korzystać z dekompresji GPU.
- Gra — musi być napisana z użyciem DirectStorage. Samo włączenie czegoś w systemie nic nie da.
Mity i na co uważać
DirectStorage nie zamienia każdego dysku w rakietę i nie przyspiesza wszystkich gier. W tytułach, które z niego korzystają, różnice w czasie ładowania między dobrym a bardzo drogim NVMe bywają niewielkie.
Dekompresja na GPU zabiera też trochę mocy karty. W niektórych grach przy doczytywaniu w trakcie rozgrywki odbijało się to spadkami FPS na słabszych kartach. Jeśli gra pozwala wyłączyć tę opcję, warto sprawdzić oba warianty.
Zobacz też hasła NVMe i Dysk SSD.