DirectX 12 Ultimate to oznaczenie Microsoftu dla zestawu nowoczesnych funkcji graficznego API DirectX 12. Karta z tym logo musi obsługiwać komplet czterech technik: sprzętowy ray tracing w wersji DXR 1.1, Variable Rate Shading, mesh shadery i sampler feedback. To nie jest osobna wersja DirectX, tylko gwarancja, że GPU nie ma luk w tym pakiecie.
Każda z tych funkcji robi coś innego. Ray tracing liczy realistyczne odbicia, cienie i oświetlenie. Variable Rate Shading pozwala cieniować mniej istotne fragmenty kadru z niższą dokładnością, co oszczędza moc obliczeniową. Mesh shadery dają twórcom gier wydajniejszy sposób obsługi bardzo złożonej geometrii, a sampler feedback pomaga wczytywać tylko te fragmenty tekstur, które są faktycznie widoczne.
Jakie karty to obsługują
- NVIDIA: GeForce RTX od serii 20 wzwyż.
- AMD: Radeon RX od serii 6000 wzwyż (RDNA 2 i nowsze).
- Intel: karty Arc.
- Konsole Xbox Series X|S, które korzystają z tego samego zestawu funkcji.
Do tego potrzebujesz Windows 10 lub 11 w aktualnej wersji i świeżych sterowników.
Na co uważać
Logo na pudełku nie mówi nic o wydajności. Najsłabsza karta z DX12 Ultimate obsłuży ray tracing, ale w nowej grze może go uciągnąć tylko w niskiej rozdzielczości albo wcale sensownie. Oznaczenie to warunek konieczny, nie obietnica płynnych FPS-ów.
Druga sprawa: same funkcje nic nie dają, jeśli gra z nich nie korzysta. Mesh shadery czy sampler feedback wchodzą do gier powoli, więc starsze tytuły nie zyskają tylko dlatego, że masz nowszą kartę. Jeśli kupujesz GPU do gier, porównuj realne testy w tytułach, w które grasz, a nie listę obsługiwanych skrótów.
Zobacz też hasła Ray tracing i Vulkan.