Sprzętowe kodowanie wideo to kompresowanie obrazu przez dedykowany układ w karcie graficznej lub procesorze zamiast przez zwykłe rdzenie CPU. Taki enkoder ma u każdego producenta własną nazwę: NVENC w kartach NVIDIA, AMF (VCE/VCN) w Radeonach i Quick Sync w procesorach Intela oraz kartach Intel Arc.
Jak to działa
Enkoder to osobny, wyspecjalizowany fragment układu, który robi tylko jedno: koduje wideo do formatów takich jak H.264, HEVC czy AV1. Ponieważ nie korzysta z rdzeni CUDA czy shaderów, wpływ na wydajność w grze jest niewielki. Procesor zostaje wolny dla gry, czatu i reszty programów.
Dla porównania: kodowanie programowe (x264, x265) daje świetną jakość, ale potrafi zjeść sporą część mocy CPU, co przy jednoczesnym graniu kończy się spadkami FPS.
Co wybrać
- Streaming i nagrywanie gier na jednym PC — enkoder sprzętowy to dziś domyślny wybór w OBS.
- AV1 — daje lepszą jakość przy tym samym bitrate, ale obsługują go tylko nowsze generacje kart i nie każda platforma streamingowa przyjmuje go w każdym trybie.
- Archiwizacja i montaż z naciskiem na najmniejszy plik — kodowanie programowe na wolnym presecie nadal bywa lepsze, jeśli masz czas.
Na co uważać
Nie każdy enkoder jest równy. Starsze generacje dawały wyraźnie gorszą jakość niż nowsze, a różnice między producentami najlepiej sprawdzać w aktualnych testach. Karty z najniższej półki bywają też okrojone, np. bez obsługi nowszych kodeków albo z mniejszą liczbą jednoczesnych sesji kodowania.
Nie myl kodowania z dekodowaniem. Karta może sprzętowo odtwarzać AV1 na YouTube, a jednocześnie nie umieć go kodować podczas streamu.
Zobacz też hasła Bitrate i Kodek AV1.