SMB (Server Message Block) to protokół udostępniania plików i drukarek w sieci lokalnej. To dzięki niemu działają foldery udostępnione w Windows, a większość serwerów NAS wystawia przez niego swoje dyski komputerom w domu.
Gdy wpisujesz w Eksploratorze \\nazwa-komputera\folder albo mapujesz dysk sieciowy, Windows rozmawia z drugim urządzeniem właśnie przez SMB. macOS i Linux też go obsługują (w Linuksie zwykle przez pakiet Samba), więc to najbardziej uniwersalny sposób na wspólny folder w mieszanej sieci.
Wersje protokołu
- SMB 1 — przestarzały i dziurawy, wykorzystywany przez głośne ataki ransomware. Nowsze Windowsy domyślnie go nie instalują.
- SMB 2 — szybszy i znacznie bezpieczniejszy od jedynki.
- SMB 3 — dodaje m.in. szyfrowanie transmisji i lepszą wydajność. To rozsądne minimum na dziś.
Wydajność w praktyce
Transfer po SMB w domu ogranicza zwykle sieć, a nie protokół. Na gigabitowym kablu możesz liczyć na nieco ponad 100 MB/s przy dużych plikach, a przez Wi-Fi zwykle mniej i bardziej nierówno. Tysiące małych plików przenoszą się wyraźnie wolniej niż jeden duży o tej samej wadze.
Na co uważać
Jeśli stary NAS albo drukarka działa tylko z SMB 1, nie włączaj go w Windowsie „na stałe” — lepiej zaktualizuj firmware albo wymień sprzęt. Nigdy nie wystawiaj udziałów SMB bezpośrednio do internetu; do zdalnego dostępu używaj VPN.
Zobacz też hasła NAS i NFS.